Właściwości farb do naszych wnętrz

Właściwości farb do naszych wnętrz
1 vote, 5.00 avg. rating (86% score)

Właściwości farb do naszych wnętrz

Dobierając farbę do naszego pomieszczenia powinniśmy kierować się takimi jej właściwościami jak: wydajność, odporność na ścieranie, stopień połysku powłoki oraz jej hipoalergiczność.

Wydajność farb do wnętrz

Parametr ten bezpośrednio przekłada się na koszt całego malowania. Wyrażany w metrach kwadratowych na litr, mówi o powierzchni ściany, jaką można pomalować jednym litrem farby. Szacując konieczne wydatki, należy oczywiście wziąć pod uwagę również liczbę powłok, jaką zamierzamy wykonać. Producenci podają sugerowane wartości, jednak nie zawsze przekładają się one na praktykę. Choć niektóre farby są reklamowane jako pozwalające uzyskać efekt finalny za pomocą jednej tylko warstwy, rzadko kiedy wykonuje się ich mniej niż dwie.

Sytuacją, w której możemy się spodziewać potrzeby wykonania większej liczby warstw niż podawana na opakowaniu, jest malowanie ścian na ciemne kolory. Wówczas, każda kolejna powłoka malarska pozwala osiągnąć większą głębię wybranej barwy. Droższe farby nie zawsze cechuje wysoka wydajność, jednak uzyskiwane powłoki są zazwyczaj trwalsze. Jako że trwałość jest parametrem, który trudno porównać, można starać się znaleźć złoty środek: wybierając farby do wnętrz ze średniej półki cenowej i bazując na opiniach fachowców o danym produkcie.

Odporność na ścieranie farb do wnętrz

Parametr ten często stanowi przedmiot kampanii reklamowych, w których farby określane są jako „szorowalne”, „zmywalne” etc. Zapewnienia te pozwala zweryfikować powszechnie stosowana norma PN-EN 13300, w której wyróżniono pięć klas odporności farb na szorowanie. Przyznaje się je w zależności od ubytku powłoki (w mikrometrach) po pewnej, ustalonej liczbie cykli czyszczenia, zgodnie z tabelą poniżej:
klasa Ubytek w mikrometrach Liczba cykli czyszczenia
I <5 200 II 5-20 200 III 20-70 200 IV <70 40 V >70 40

W praktyce czyścić na mokro można jedynie powłoki z farb klasy I i II, pozostałe zaś tracić będą fakturę lub kolor.

Stopień połysku powłoki

Decydując o przyszłym wyglądzie naszej ściany, stopień połysku wybieramy zaraz po kolorze. Najpopularniejsze są farby matowe. Być może jest tak z powodu niekorzystnych skojarzeń ze szkodliwymi dla zdrowia, stosowanymi niegdyś olejnymi połyskliwymi lamperiami. Być może ufamy również sugestiom wykonawców, którzy rekomendują farby matowe, a robią tak, gdyż najłatwiej się takimi maluje. Może wreszcie jest to przede wszystkim kwestią gustu.

Jednakże wybór ten nie ma znaczenia wyłącznie estetycznego. Farby o wysokim połysku łatwiej się czyści, gdyż przecieranie ich nie oznacza miejscowego polerowania powierzchni, którego efekt nieraz razi w przypadku farb matowych. Co więcej, sam brud nie osadza się na powierzchniach gładkich aż tak jak na matowych.

Ponadto farby połyskliwe rozświetlą pomieszczenie, a zatem powiększą je optycznie, choć uwydatnią też przy tym wszystkie niedoskonałości ścian, które mat maskuje. Połysk pozwoli również wydobyć głębię kolorów, zwłaszcza tych najciemniejszych. Jak widać, obie skrajności mają swoje wady i zalety. Na szczęście istnieją rozwiązania pośrednie. Według obowiązującej normy wyróżniamy cztery stopnie połysku: głęboki mat, mat (satynowy), połysk średni (półmat) oraz połysk.

Niektórzy producenci wprowadzają szersze skale. Wszystko jednak bazuje na pomiarach tej samej fizycznej właściwości pomalowanej powierzchni, a mianowicie tzw. połysku zwierciadlanego. Jest to stosunek wyniku, jaki uzyskała badana powierzchnia w teście odbijania wiązki światła padającego pod określonymi kątami, do wyniku, jaki w tym samym teście otrzymało czarne, wypolerowane szkło – pomnożony przez 100.

Parametr ten można znaleźć na opakowaniach niektórych farb – w nawiasach kwadratowych obok ich nazwy lub określenia opisowego ich połysku, np. Tikkurila Optiva Super Matt [3]. Spotyka się go też czasem w sklepach, w których można zamawiać farby z mieszalnika. Przy takim zamówieniu możemy określić bowiem nie tylko pożądany kolor farby, ale również jej stopień połysku. Warto pamiętać, że ostateczny efekt zależy nie tylko od farby, ale też od właściwości malowanego podłoża.

Hipoalergiczność farb do wnętrz

Nie istnieje parametr, który by jednoznacznie potwierdzał hipoalergiczny charakter farby do wnętrz. Istnieje jednak wielkość zwana zawartością LZO (lotnych związków organicznych), która nie może przekraczać pewnej wartości (dla każdego rodzaju farby określonej przez normę). Im jest niższa, tym dla alergika lepiej. Aby ułatwić klientowi wybór, farby spełniające zaostrzone normy środowiskowe są odznaczane znakiem ekologicznym „E”, znakiem Ecolabel, znakiem Polskiego Towarzystwa Alergologicznego czy też znakiem Błękitnego Anioła.

Pozostałe nasze artykuły tematyczne o budownictwie on-line:

Posted by:

admin

Related articles

Back to Top